Het is Cannes-week. De beste campagnes van het jaar worden gevierd, de trends worden benoemd, de jury’s debatteren over wat creativiteit in 2026 betekent.
Wij volgen het met interesse. Maar wat ons bezighoudt is een vraag die zelden op het podium komt: wie bouwt de teams die dit werk blijven maken?
De creative director als creatief versus als leider
Bureaus promoveren hun beste creatieven. Dat is logisch. Wie anders moet creative director worden dan de persoon die het beste werk maakt? Het probleem is dat creative directorship en creatief talent twee verschillende dingen zijn, die soms in dezelfde persoon zitten, maar niet vanzelf.
Een creative director die goed is in hun vak maar niet in leiderschap, maakt zichzelf onmisbaar op individueel niveau en vormt tegelijkertijd een plafond voor het team. Ze trekken het beste werk naar zich toe. Ze geven moeilijke brieven niet weg. Ze coachen niet, omdat coachen tijd kost en ze liever zelf maken. Het resultaat is een team dat afhankelijk blijft in plaats van groeit.
Wat goede creative directors anders doen
De beste creative directors die wij kennen hebben iets gemeen: ze zijn op een gegeven moment bewust gestopt met het idee dat hun waarde zit in wat zij persoonlijk maken. Ze hebben hun waarde verlegd naar wat het team maakt. Ze investeren tijd in het begeleiden van juniors, ook als dat langzamer gaat.
Cannes laat zien wat er gemaakt wordt. Het laat niet zien hoe de teams zijn opgebouwd die het maken, of wat er nodig was om die mensen te vinden, te begeleiden en te behouden.
Bij Uncommon People kijken we bij creative director-kandidaten verder dan portfolio en trackrecord. We proberen te begrijpen hoe iemand leidt. Of ze dat bewust hebben ontwikkeld, of dat het een blinde vlek is.
Dat onderscheid maakt meer uit dan welke award dan ook.
Interessant? Neem contact met ons op.

