Wij spreken elke week met creatief talent dat op zoek is naar een nieuwe rol. Sommige van die gesprekken zijn energiek en concreet. Andere zijn onnodig moeilijk, niet omdat het talent ontbreekt, maar omdat de kandidaat zichzelf in de weg zit.
Dit zijn de patronen die wij het meest zien, en wat je er aan kunt doen.
Het portfolio als eindpunt in plaats van als startpunt
Veel creatieven behandelen hun portfolio als het bewijs. Bureaus lezen het anders. Ze kijken naar het werk, ja, maar ze lezen ook hoe je het werk beschrijft. Ze willen weten of je begrijpt wat het businessprobleem was achter de opdracht. Een portfolio zonder context is een bewijs van aanwezigheid. Een portfolio met context is een bewijs van denken.
De AI-vraag verkeerd beantwoorden
Bijna elke creative director die wij spreken vraagt ernaar: hoe werk jij met AI? Er zijn twee manieren om die vraag verkeerd te beantwoorden. De eerste is de vage positieve: “Ik integreer AI in mijn creatieve proces.” De tweede is de defensieve. Wat werkt: concreet en eerlijk zijn. Welke tools gebruik je, voor welk onderdeel van je proces, en wat levert het op?
De rol te breed zoeken
“Ik sta open voor veel” is geen positionering. Het is een verzoek aan de ander om het werk te doen. Bureaus hebben specifieke problemen die ze willen oplossen met een hire.
Te laat beginnen
De meeste mensen benaderen ons als de urgentie al aanwezig is. De kandidaten die de beste uitkomsten hebben zijn de mensen die eerder beginnen. Gesprekken voeren als er geen haast is. Begrijpen wat er in de markt speelt. Zichtbaar zijn voordat ze beschikbaar zijn.
Interessant? Neem contact met ons op.

